Obserwatorzy

sobota, 18 kwietnia 2015

Secesyjne krzesła shabby chic

Obok Wyzwania pod tyt. Shabby chic nie mogę przejść obojętnie - w końcu to jest to co lubię robić najbardziej :-)

Wczoraj właśnie skończyłam te śliczne secesyjne krzesła, dzisiaj obfotografowałam i VOILA!
 Ostrzegam! Zdjęć będzie trochę dużo:-)

Zaczynamy od efektu końcowego
A teraz po kolei krok po kroku jak powstały moje krzesła do kuchni.

Tak właśnie wyglądały jak je kupiłam.
Te pona 100 letnie krzesła zachowały się w oryginalnym stanie, tylko materiał na siedziska ktoś wymieniła na przełomie lat 70/80-tych. Natomiast drewno otrzymało z czasem nieco ślicznych, oryginalnych dziureczek po drewnojadach.  


Krzesełka najpierw dokładnie oczyściłam szlifierką i gąbką ścierną ze startych powłok, a następnie pomalowałam zieloną farbą.


Tak wyglądało krzesełko po naniesieniu pierwszej warstwy farby.
Na zdjęciu widać jaką farbą malowałam.


Jak już farba wyschła całość przetarłam gąbką ścierną co ładnie wyrównało i wypolerowało farbę i nadało jej ładniejszy, bardziej wyrazisty kolor. Niestety na zdjęciu tego nie widać :(
 

O! Na tym zdjęciu widać jak ten zielony nabrał charakteru:) 
jak już do końca uporałam się z zielonym, pomalowałam białą farbą. To nie jest taka czysto biała farba. Na zdjęciach niestety tych niuansów nie widać. Dopiero teraz ja to pisze przyszło mi do głowy, że mogłam położyć białą kartkę żeby lepiej pokazać odcień. Ale w zasadzie kolor nie ma znaczenia bo to już zależy od tego jaki to potrzebuje - ważna jest technika. Bo właśnie przy tych krzesłach po raz pierwszy zastosowałam farbę kredową. A tą farbę zrobiła sama tanim kosztem. Bo ja już taka Zosia Samosia jestem i muszę kombinować, a nie kupować gotowe.
Któregoś dnia będąc w OBI zobaczyłam worki z kredą po całe 10,50 PLN. Długo nie myśląc wzięłam jeden worek na próbę, a do tego 1 litr białej farby (która stoi nieruszona do dziś). W domu wzięłam puszkę farby "Śnieżka" taką samą jak widać na zdjęciu powyżej tylko nie zieloną, a trochę białą - "Piasek pustyni" czy jakiś "Powiew wiatru" nie pamiętam jak się nazywa ten kolor którym prawie już całą kuchnię wymalowałam, było tam jeszcze nie całe 2 litry farby, wsypałam tą kredę z OBI i (nie cały worek tylko sypałam powoli aż uznałam, że już dość) powoli sypałam i mieszałam takim specjalnym mieszadłem do farb umocowanym na wkrętarce. I tak zrobioną farbą pomalowałam krzesła.
   

Następnego dnia jak już farba dobrze wyschła nastąpił najprzyjemniejszy dla mnie moment - nazywam to rozmową z meblem, albo właściwym malowaniem:). Czyli gąbka ścierna i szlifowanie. Dlaczego najprzyjemniejsza i dlaczego rozmowa? Dlatego, że właśnie w tym momencie staram się "wsłuchać w wolę mebla". Szlifuję i obserwuję. Patrzę w którym miejscu drewno chce się odsłonić, w którym pierwsza warstwa chce wyjść na światło dzienne, dzie mebel chce byś przetarty bardziej, a gdzie mniej. I to jest taka moja rozmowa. I takie to jest moje właściwe malowanie. Nie używam świeczek ani innych takich. Nie narzucam meblowi swojej woli przed położeniem farby. Wsłuchuję się w to czego mebel chce. Obserwuję to jak on chce wyglądać. I to jest na prawdę baaardzo przyjemny moment!

 Jak już krzesła nabrały swego własnego charakteru, każde tak jak chciało, przystępujemy do transferu grafiki. Ja w tym przypadku wybrałam sztućce jak przystało na krzesła kuchenne. Do transferu wybranych grafik potrzebne są: klej wikolowy (takitam najtańszy za 2,00 zł z pobliskiego sklepu), łyżeczka i pędzelek.

  
Miękkim pędzelkiem nanosimy klej na wydrukowaną stronę kartki z grafiką. Jest do zwykła kartka do drukarki, a na niej wydrukowana na drukarce laserowej grafika łyżek noży i widelców znalezionych w internecie. Wydruk może być również z drukarki atramentowej, ale atrament jest jest delikatniejszy i transfer nie jest potem tak wyraźny - robi się jakby wyblakły.

 Nie ma potrzeby smarować klejem całej kartki, wystarczy tylko druk. Tak posmarowany klejem druk przykładamy do miejsca w którym chcemy mieć grafikę i dokładnie dociskamy łyżeczką albo czymkolwiek byle tylko ostrożnie żeby nie podrzeć mokrej od kleju kartki.

 I czekamy aż klej dobrze wyschnie.


  
Jak już klej wysechł (tak ze dwie godziny chociaż trzeba poczekać) ostrożnie sciągamy papier który nie będzie nam już do niczego potrzebny. W tym celu moczymy papier palcem i ostrożnie, zaczynając od sodka kulamy, ździeramy i uważamy żeby przy okazji nie zedrzeć również grafiki. Gdzieśtam czasami możemy się zagalopować i usunąć również trochę grafiki, ale to przecież ma być Shabby chic więc i niech ona nosi ślady użytkowania!
   
 Jak już mamy wszystko pomalowane, poprzecierane, postarzane, grafiki przetransferowane mebel należ polakierować - żeby nam niezabezpieczona farba nie brudziła spodni i sukienek kiedy sobie usiądziemy na gotowym krześle. Ja tutaj użyłam lakieru wodnego, parkietowego, bardzo odpornego na ścieranie (tak przynajmniej napisali na etykiecie). Jak dla mnie ten lakier jest rewelacyjny. Jest zupełnie bezzapachowy, matowy i bardzo szybko schnie. Po polakierowaniu mebel wygląda jak pomalowany tylko farbą.

Tak sobie wczoraj pomyślałam, że nie zrobiłam zdjęć mojego superlakieru. Ale dzisiaj zrobiłam i już pokazuję.


A tego lakieru używam do mebli które są bardziej narażone na wilgoć, zarysowania i nie wiem co tam jeszcze, czyli np. w łazience albo blaty stołów (np. stół który jest na zdjęciach był pomalowany właśnie lakierem poliuretanowym i od roku sprawuję się doskonale.




 

A to jest siedzisko, które tak wyglądało po zdjęciu starego obicia. Sprężyny i materiał na nich pozostawiłam oryginalne bo nie miałam do nich żadnych zastrzeżeń.


 Że Pan mąż jest prawie tak zdolny jak ja i zaoferował się, że sam wymieni stare obicie to oddałam jemu pole do popisu:)
I tak na sprężyny poszła najpierw warstwa ociepliny.

  
Na ocieplinę poszła gąbka.


ocieplina i gąbka została gdzie nie gdzie delikatnie przyczepiona do stelaża żeby się potem nie przesuwała podczas naciągania materiału obiciowego. 

  
No i pozostało już tylko naciągnąć materiał. Wybrałam tkaninę w delikatnie zielone paski która idealnie pasuje do całości kuchni.

  
Dalszy ciąg naciągania.

  
I jeszcze naciąganie.


 A tu już zupełnie odmienione ustawiły się paradnie do pozowania:)

  
Secesyjne krzesło z 1900 roku nadgryzione zębem czasu, Poprzecierane od długiego używania przez kilka pokoleń.




  
Ze sztućcami z epoki również miejscami z lekka przetartymi





I te piękne secesyjne kopytka tak charakterystyczne tylko dla tego okresu.



 Po sesji zdjęciowej grzecznie poszły na swoje miejsce przy stole którego nogi pomalowane są odwrotnie, czyli pierwsza warstwa to kolor biały, który miejscami próbuje wyjść na światło dzienne spod wierzchniej warstwy zielonej.


Całą kuchnię pokażę niebawem jak skończę ostatnią półkę:)

Mam nadzieją, że nikogo nie zanudziłam tą długą opowieścią która u mnie trwała prawie miesiąc.

Pozostał tylko jeszcze banerek wyzwania Mili w którym krzesła zapragnęły wziąć udział.



http://szuflada-szuflada.blogspot.com/2015/04/wyzwanie-kwietniowej-goscinnej.html


26 komentarzy:

  1. Noszę się z zamiarem zrobienia sobie krzesła i od jakiegoś czasu ( na raty niestety) odmalowuję stary stolik do maszyny do szycia....w sumie nie planowałam transferów, ale nie wiem czy mnie teraz nie przekonałaś tymi widelcami :)
    Pozdrawiam!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ja w transferze jestem zakochana na zabój - jestem gotowa transferować wszystko i na wszystkim :-) Przynajmniej dopóki strzała Amora nie dosięgnie mnie w inną słabość....

      Usuń
    2. No a ja właśnie niekoniecznie :) Nie przepadam w sumie za tymi napisami na meblach najbardziej. Ale sztućce, to co innego...

      Usuń
    3. To jest moja miłość trwająca od miesiąca. Wcześniej jak widziałam meble upstrzone napisami to mną otrząsało. Aż zrobiłam pierwszy transfer na skrzyneczce i wymiękłam. Tylko czy upstrzałabym meble napisami - jeszcze mnie na samą myśl otrząsa :-)

      Usuń
  2. Bardzo fajne krzesła,
    Nie wiedziałam że transfer można zrobić z wikolu Człowiek całe życie się uczy.
    Możesz mi napisać jakiej firmy lakier zastosowałaś? bo ten którego ja używam mam wrażenie że po położeniu na białą farbę lekko ją "zażółca"

    Pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Już uzupełniłam posta o lakiery:-)

      Usuń
    2. Dzięki :)
      muszę się zaopatrzyć bo na jednej z komód które malowałam zrobiło się wiele niespodzianek na blacie.

      Usuń
  3. O Matko! Fantastyczne! jak ta tkanina współgra... i te transfery! No muszę spróbować! A krzesła całkiem podobne do moich utraconych... szczurzy armagedon w piwnicy... wszystko nadżarte i nie powiem co jeszcze... już nic, do niczego się nie nadawało...:-(
    Po prostu cudowne, podziwiam raz jeszcze!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. I drewno szczury też zjadły? Myślałam, że za drewno biorą się tylko kołatki i inne robale. Ale szkoda krzeseł. Moich mebli w piwnicy całe szczęście gryzonie i robale nie tykają tylko pleśń je atakuję, dlatego muszę robić szybko:-)

      Usuń
  4. Krzesła wyszły wspaniale. Opowieścią mnie nie zanudziłaś, a wprost przeciwnie,dużo się z niej nauczyłam.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Cieszę się, że mogę pomóc:-) Coraz bardziej staram się pamiętać o robieniu zdjęć więc będzie więcej takich tutoriali.

      Usuń
  5. Super, że je uratowałaś, wyglądają pięknie :-)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Koło żadnego mebla nie jestem w stanie przejść obojętnie. W piwnicy mojej sąsiadki stoi przepiękny kredens. Wygląda cudnie, a sąsiadka była gotowa mi go dać do zrobienia. Tylko jak się mu bliżej przyjrzałam to to okazało się, że nic już z nim nie da się zrobić - najbardziej zniszczyła go sól która tam zalegała latami, do teko kołatki i ten piękny mebel sypie się przy każdym dotknięciu.

      Usuń
  6. Uwielbiam tego typu prace! Świetna robota kochana a ten transfer ...cudny:-)
    Ja już się nie mogę doczekać kiedy wezmę się za moje mini mebelki:-) Ale niestety dopóki nie skończę remontu u koleżanki i nie zrobię pokoju córki to...za chwilę wyjazd do szpitala i...aż szkoda farb, które leżą i czekają:(

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Gdzieś widziałam takie miniaturowe cacka. To Ty robisz te niesamowite cudeńka?

      Usuń
    2. Te małe mebelki (zdjęcia u mnie na blogu) robił mój tata ale ....jakbym mogła nie spróbować?? no jak :) udało mi się i zrobiłam fotelik bujany :)
      Gdy tylko skończę to co obecnie robię i ...zdaje się, że wtedy nawet minie lato to zaczynam bawić się w sklejanie, malowanie, szlifowanie tych ślicznych mebelków bo mam już kilka zamówień ale niestety z tym muszę jeszcze poczekać..
      Pozdrawiam:)
      martaimama.blogspot.com

      Usuń
  7. Piękna metamorfoza krzeseł:) Efekt końcowy rewelacyjny! Pozdrawiam:)

    OdpowiedzUsuń
  8. Jestem zauroczona. Pięknie się teraz na nowo prezentują. Cudownie przejrzyście pokazałaś krok po kroku swojej pracy. Podziwiam . Pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
  9. wow super metamorfoza teraz wyglądają rewelacyjnie

    OdpowiedzUsuń
  10. Tak mnie też zadziwia ta przemiana, nowe ubranko a krzesła jak nowe :))

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ooooo.... a tak się starałam żeby były jak stare :-)

      Usuń
  11. woow! wyglądają jak z jakiegoś Dworu królewskiego:)

    OdpowiedzUsuń
  12. Boskie!!! aż 100 lat musiały czekać, żeby wyglądać tak pięknie!!!

    OdpowiedzUsuń
  13. 100 lat temu wyglądały równie pięknie, a może i lepiej:)

    OdpowiedzUsuń
  14. Wiek minął, a krzesła nabrały charakteru - wiem, wiem, za sprawą Twych zdolnych i pracowitych rąk :)

    OdpowiedzUsuń
  15. Wiek minął, a krzesła nabrały charakteru - wiem, wiem, za sprawą Twych zdolnych i pracowitych rąk :)

    OdpowiedzUsuń